آدم بزرگ

*در این دنیا جایی برای فرشته ها نیس*

یه دفه شونزده سالم شد

بر خلاف چیزی که تصور میکردم کم کم بزرگ نشدم و یه صبح پا شدم دیدم بزرگ شدم

حالا دیگه اثری از صبای 4 ساله نیس

من که هیچی یادم نیس به هر حال بازم دم خاله میترا گرم که حرفامو مینوشته

زندگی شوخی نیس

خاله میترام ازدواج کرد

بچه دار شد

سر کار رفت

دیگه کسی برای من وقت نداشت

سکوت و سکوت

سکوتو با نقاشی بهتر میشد گفت به خاطر همین نوشتنو گذاشتم کنار

دیگه نفهمیدم چیشد اما یه دفه شونزده سالم شد

واقعا چقدر مزخرف

حتی غم انگیزم نیس فقط مزخرفه همین

صبا دختري كه مي نويسد ...